Bizden çok uzakta, okyanusların, kıtaların ötesinde seneler önce güzel bir insan, bir müzisyen yaşıyordu. Müziği ile halkın sorunlarını anlatıyor, önderi olduğu “yeni şarkı” hareketi ile kitleleri mücadeleye çağırıyordu. Yaşamının tüm amacı, ezilen Güney Amerika halkı ile bütünleşmek, dayanışmak, onu tüm dünyayı anlatabilmek, suskun ve acılı halkın sesini duyurabilmekti.

Victor Jara, 28 Eylül 1938’de Şili’de doğdu. Ailesi çok yoksuldu. Babası fakir bir çiftçiydi, annesi ise bir halk şarkıcısıydı. O yıllardaki çoğu aile gibi çamur ve samandan yapılmış küçük bir evde oturuyorlardı. Maaşları yoktu. Emeklerinin karşılığını un ve meyve ile alıyorlardı. Et ise evlerine ancak yılda bir kez girerdi. Victor Jara 15 yaşındayken annesini kaybetti. Annesi gitar çalarak düğün ve cenazelerde halk şarkıları söyleyen, güçlü ve çocuklarının okuması için her şeyi yapan bir kadındı. Victor’un annesi ile ilişkileri çok iyi gidiyordu. Bu yüzden annesinin ölümü onu birçok yönden etkilemişti. Uzun süre sıkıntılı anlar yaşadı.

1968 yılında Şili’de her 36 dakikada bir çocuk açlıktan, her 100 bebekten 86’sı daha 1 yaşına gelmeden ölüyordu. Victor Jara, o dönemde okula gidebildiği için çok şanslıydı. Birçok köylü çocuğundan farklı olarak tiyatro eğitimi için üniversiteye gidebildi. Daha sonra tiyatrodansa müziği ile halkına daha çok yararlı olabileceğini düşünen Victor Jara, zamanla kendini halkının kültürünü ve yaşadıklarını anlatan yeni şarkı akımının önderi haline geldi. Kitlelerin beğeniyle dinlediği şarkılar yazdı. Artık herkesin tanıdığı bir yüz haline gelmişti.

1969 yılının aralık ayında sosyalistler, komünistler ve radikaller ile diğer 3 siyasi parti Unidad Popular adı altında birleştiler. Seçimlerde fizikçi Dr. Salvador Allende aday gösterildi. Victor Jara, Allende’nin önde gelen destekçilerindendi. 4 Kasım 1970’te Allende’nin Şili devlet başkanı olduğu ilan edildi. Onun başkanlığı zamanında ülkede birçok şey düzene girdi. Eskiden aç kalan insanların karnı şimdi doyabiliyordu.

Haksızlıklar son bulmaya, özlenen günler yaklaşmaya başlamıştı. Bu ortamda Victor Jara çalışmaya devam ediyor ve halkına yardımcı olabilmek için elinden geleni yapıyordu. Maden ocaklarında, fabrikalarda, gecekondu mahallelerinde, öğrencilere, çocuklara şarkı söylüyor sohbet ediyordu. Fakat ülkesindeki üst sınıf ve faşist güçler, halka rahatlık ve mutluluk getiren, kendilerinin ise hep daha fazla istemelerine engel olan Unidad Popular Hükümeti’ne karşı çıkıyor ve ülkede terör havası estirecek bir iç savaşın ortaya çıkmasına neden oluyorlardı. Her gece bir yerler bombalanıyordu. Halk endişeyle yaşamakta olan korkunç günler seziyordu. Ve beklenen 11 Eylül 1973’de oldu. Sağ kanat askeri güçler saat 3’de iktidarı ele geçirdiler.

Şili halkı için kâbus başlamıştı. Sosyalist Lider Allende öldürüldü. Darbe sırasında binlerce insan öldürüldü, işkencelerden geçirildi. Bu insanlardan biri de Victor Jara idi. Victor Jara darbenin ertesi günü tutuklanan on binlerce kişi ile birlikte Santiago Stadyumu’na kapatıldı.

Jara, stadyuma geldiğinde şarkı söylemeye başladı. Diğer tutuklular da askerlerin ateş açma tehdidine karşı şarkılarına katılıyordu. Daha sonra bir subayın emri üzerine askerler Victor Jara’nın ellerini kırdılar.

Artık çalamıyordu ama hala zayıf bir sesle şarkısını söylemeye devam ediyordu. Sorgusuz sualsiz herkesin önünde onu kurşuna dizdiler. Kitleleri umut vadeden sesi duyulmamalıydı. Onunsa tek istediği halkının mutluluğuydu. Bu amaç için kurşun dizildiği o ana kadar dilinden şarkısını düşürmedi.

O gün Jara’nın stadyumda bestelediği bu şarkı, daha sonra serbest bırakılan bir tutuklu tarafından dışarıya ulaştırıldı, mücadelenin bir simgesi haline geldi. Victor Jara şöyle sesleniyor bize:

“Beş bin kişiyiz burada/ şehir bu ufak kıyısında/ Beş bin kişiyiz/ Kim bilir kaç kişidir/ Bütün şehirleri ve bütün ülkede/ Tohum erken ve fabrika işleten/ Yalnız burada on bin el/    Ne zor şarkı söylemek/ Şarkı dehşetinki olunca/ Yaşadığımız dehşet/ Öldüğüm dehşet/ Kendimi böylesi bir kalabalık/ Ve bu Şarkımı çığlıkların ve/ Sessizliğin noktaladığı böyle çok/ Sonsuzluk anı içinde bulmak/ Gördüğümüz görmemiştim/ Hissetmekte olduğum/ Yeni bir anın doğumu olacak…Orada, her şeyin sona erdiği, ve her şeyin başladığı yerde, yürekli olan şarkı, her zaman.”